Na czym polega intensywny turnus neurologii funkcjonalnej TheraCamp ™ Metoda Melillo 

Dla kogo?

Czy jesteś zainteresowany/a modelem brain-based root-cause, opartym na poprawie funkcjonowania mózgu, Twojego lub Twojego dziecka? Niezależnie od tego, czy Ty lub Twoje dziecko ma zdiagnozowany autyzm, ADHD, dysleksję, uraz mózgu, przetwarzanie sensoryczne, problemy z koordynacja ruchową czy trudności w nauce — Brain TheraCamp™ Melillo jest skierowany do klientów szukających realnej poprawy funkcjonalnej dzięki intensywnej stymulacji mózgu wywołującej pozytywne zmiany w krótkim czasie.

 

Jak działa Brain TheraCamp™?

Indywidualny, intensywny turnus neurologii funkcjonalnej  1:1  w ilości minimum 10 godzin, dopasowany do potrzeb każdego dziecka lub dorosłego.

Ocena funkcjonalna jako baseline oraz ocena postępów 

Każdy klient przechodzi proces diagnostyczny ( tzw. functional neurology assessment) podczas pierwszej sesji w pierwszym dniu turnusu oraz ocenę postępów osiągniętych na turnusie na koniec. Najpierw oceniamy,  czy istnieje nierównowaga w mózgu, która część mózgu jest nierozwinięta, a która nadmiernie rozwinięta, i dokładnie które obszary mózgu wykazują największe opóźnienie rozwojowe. Mierzymy zdolności motoryczne i koordynacyjne, przetwarzanie sensoryczne, rozwój mowy i komunikacji, umiejętności poznawcze i akademickie. Oceniane są również nawyki żywieniowe, ktore mogą negatywnie wpływać na mózg i jego rozwój.

Intensywna Terapia 1-1 

Na podstawie wyników testów funkcjonalnych opracowywany jest zindywidualizowany program turnusu odpowiadający konkretnym potrzebom klienta.

Stosujemy podejście multimodalne w celu maksymalnego efektu i wspierania integracji specyficznych obszarów mózgu oraz obu półkul jako całości.

 

„Podczas naszych intensywnych programów (Brain TheraCamp) przebudowujemy mózg, stosując zaawansowane protokoły hemisferyczne i najnowocześniejsze narzędzia z dziedziny funkcjonalnej neurologii rozwojowej i funkcjonalnych neuronauk. (functional neurosciences).

Cel jest prosty:

Przywrócić równowagę mózgowi poprzez celowanie w konkretne sieci neuronalne po jednej stronie mózgu za pomocą bardzo specyficznej stymulacji. Łącząc różne rodzaje stymulacji (światło, dźwięk, zapach, ruch, ucho wewnętrzne, równowagę, dotyk) z aktywnościami poznawczymi i akademickimi, możemy aktywować konkretne sieci po jednej stronie mózgu, powodując ich wzrost i lepsze połączenie."

— Dr. Robert Melillo

 

Co wchodzi w zakres stymulacji multimodalnej

Stymulacja sensoryczna

• Światło, stymulacja optokinetyczna i inne formy stymulacji wzrokowej

• Terapia dźwiękiem i muzyką

• Zapachy i aromaterapia

• Stymulacja dotykowa

• Stymulacja wibracyjna

• Ćwiczenia równoważne i proprioceptywne

• Aktywności przedsionkowe z rotacją

 

Edukacja żywieniowa

• Diety eliminacyjne

• Diety wspierające równowagę układu odpornościowego

• Diety wspierające funkcjonowanie mózgu Zdrowie cyfrowe

• Programy cyfrowe (digital therapeutics) wykorzystujące gry wideo, rzeczywistość wirtualną, muzykę, dźwięki, częstotliwości wibracyjne i laser

 

Aktywności motoryczne

• Ćwiczenia integrujące odruchy pierwotne

• Ćwiczenia rozwojowe

• Ćwiczenia wzmacniające i stabilizujące mięśnie głębokie i boczne

• Ćwiczenia balansujące napięcie mięśniowe

• Ćwiczenia rozwijające stronę dominującą

• Interactive Metronome (metronom interaktywny)

• Ćwiczenia okulomotoryczne

• Ćwiczenia motoryki małej Terapie behawioralne i społeczne

• Terapia lustrzana

• Modyfikacje behawioralne

 

Aktywności poznawcze i edukacyjne

• Czytanie i rozumienie tekstu czytanego

• Rozumienie ze słuchu

• Ortografia

• Matematyka

• Umiejętności organizacyjne

• Umiejętność wyznaczania celów

• Uwaga i koncentracja

• Pamięć

• Funkcje wykonawcze

• Świadomość fonologiczna i dekodowanie wyrazów

 

Rozłączenie funkcjonalne — wiodąca teoria

Skupiamy się na rozwiązaniu głównego problemu leżącego u podstaw większości zaburzeń uczenia się i zachowania — rozłączenie funkcjonalne (Functional Disconnection Syndrome).

Rozłączenie funkcjonalne to jedna z wiodących teorii na świecie, opracowana przez Dr. Roberta Melillo — mojego mentora — pionierska w zrozumieniu natury zaburzeń neurorozwojowych i ich przyczyn.

Teoria rozłączenia funkcjonalnego zakłada, że u podstaw większości zaburzeń neurorozwojowych — ADHD, autyzmu, dysleksji, OCD — leży brak synchronizacji między dwiema półkulami mózgu, a nie uszkodzenie konkretnego obszaru.

Mechanizm

W latach 90. Dr. Melillo odkrył, że u dzieci z trudnościami w uczeniu się i zachowaniu jedna półkula mózgu dojrzewa szybciej niż druga. Z czasem strona bardziej rozwinięta zaczyna kompensować i dominować, a słabsza zostaje jeszcze bardziej w tyle — powstaje tzw. asynchronia rozwojowa (developmental asynchrony). Półkule przestają się ze sobą synchronizować elektrycznie, co uniemożliwia im dzielenie i integrowanie informacji — mózg nie funkcjonuje jako całość.

Jak się objawia

Dziecko z rozłączeniem funkcjonalnym ma jednocześnie:

• Niezwykle silne umiejętności związane z bardziej rozwiniętą półkulą (np. płynne czytanie, bogate słownictwo, zdolności analityczne)

• Wyraźnie słabe umiejętności związane z niedorozwiniętą półkulą (np. koordynacja ruchowa, regulacja emocji, przetwarzanie sensoryczne, umiejętności społeczne)

To wyjaśnia, dlaczego dzieci mogą robić salta na kółkach gimnastycznych, ale nie potrafią jeździć na rowerze — lub czytają płynnie, ale ich rysunki i artykulacja są znacznie poniżej wieku.

To nie brak inteligencji ani motywacji, lecz brak połączenia między półkulami.

Która półkula — jakie objawy

• Słaba prawa półkula - typowa dla ADHD i autyzmu — trudności z regulacją emocji, uwagą, koordynacją ruchową, przetwarzaniem sensorycznym, umiejętnościami społecznymi, przy jednoczesnych silnych zdolnościach werbalnych i analitycznych.

• Słaba lewa półkula - typowa dla dysleksji — trudności z czytaniem, pisaniem, mową, przy dobrych zdolnościach przestrzennych i kreatywnych.

• Zachowania obsesyjne, kompulsywne lub nadreaktywne mogą być objawem lewej półkuli, która jest „zbyt silna" w stosunku do prawej.

Dlaczego to ważne

Najważniejszy wniosek z tej teorii: rozłączenie funkcjonalne jest odwracalne. Stymulując i wzmacniając słabszą półkulę, można przywrócić równowagę mózgu — a wtedy objawy i nawet diagnozy mogą ustąpić.

Na tym opiera się cała metoda Melillo™ i podejście Brain TheraCamp™ — nie pracujemy z objawami, lecz z przyczyną, czyli brakiem synchronizacji hemisferycznej.

 

Potwierdzenie naukowe

Teoria rozłączenia funkcjonalnego została po raz pierwszy opisana w 1972 roku przez Dr. Gerralda Leismana, a następnie rozwinięta przez Dr. Melillo jako główny mechanizm leżący u podstaw ASD i innych zaburzeń. Badania opublikowane w recenzowanych czasopismach naukowych potwierdzają, że zmniejszona aktywność i koherencja w prawej półkuli wyjaśnia objawy spektrum autyzmu oraz wzrost aktywacji współczulnej.